Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 433

<< | หน้าที่ 433 | >>
๒๘. สุวัณณพิพโพหนวรรค


หมวดว่าด้วยการถวายหมอนทองเป็นต้น


๑. สุวัณณพิพโพหนิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสุวัณณพิพโพหนิยเถระ


(พระสุวัณณพิพโพหนิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๗๓} [๑] ข้าพเจ้าเลื่อมใส ได้ถวายอาสนะผืนหนึ่ง และได้ถวายหมอนด้วยมือทั้ง ๒ ของตน เพื่อบรรลุประโยชน์สูงสุด

[๒] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายหมอนไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายหมอน

[๓] ในกัปที่ ๖๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าอสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสุวัณณพิพโพหนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้

สุวัณณพิพโพหนิยเถราปทานที่ ๑ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka