Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 439

<< | หน้าที่ 439 | >>
๘. อาลุวทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระอาลุวทายกเถระ


(พระอาลุวทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๘๐} [๓๑] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์มีแม่น้ำสายใหญ่น่าดู ณ ที่ใกล้แม่น้ำนั้นข้าพเจ้าได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ปราศจากราคะ มีพระรัศมีสุกใสน่าดู ผู้ประกอบในความสงบอย่างยิ่ง

[๓๒] ครั้นเห็นแล้ว ข้าพเจ้ามีความประหลาดใจ เลื่อมใส จึงได้ถวายหัวมันแก่พระองค์ด้วยมือทั้ง ๒ ของตน

[๓๓] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายหัวมันไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายหัวมัน

[๓๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอาลุวทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อาลุวทายกเถราปทานที่ ๘ จบ


๙. ปุณฑรีกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระปุณฑรีกเถระ


(พระปุณฑรีกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๘๑} [๓๕] ครั้งนั้น ได้มีพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโรมสะ ผู้เป็นพระสยัมภู มีพระรัศมีสุกใส ข้าพเจ้ามีใจผ่องใส ได้ถวายดอกบัวขาวแด่พระองค์


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka