Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 446

<< | หน้าที่ 446 | >>
๕. มฆวปุปผิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระมฆวปุปผิยเถระ


(พระมฆวปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๘๗} [๒๐] พระผู้มีพระภาคผู้เป็นพระสยัมภู ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ พระองค์มีอินทรีย์ผ่องใส ไม่ขุ่นมัว เข้าสมาธิอยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำนัมมทา

[๒๑] ในครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เป็นพระสยัมภู ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้แล้ว เลื่อมใส มีใจยินดี ได้บูชาพระองค์ด้วยดอกมฆวะ (ดอกแซ่ม้าพระอินทร์)

[๒๒] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๒๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระมฆวปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

มฆวปุปผิยเถราปทานที่ ๕ จบ


๖. อุปัฏฐายิกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระอุปัฏฐายิกเถระ


(พระอุปัฏฐายิกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๘๘} [๒๔] พระพุทธเจ้าผู้มหานาค ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka