Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 449

<< | หน้าที่ 449 | >>
[๓๔] ข้าพเจ้าเข้าบวช ก็เพื่อความสงบระงับความพินาศ ยินดีในการบวชนั้นได้เพียง ๗ วัน ก็เพราะความเป็นผู้ใคร่ในสัตถุศาสตร์

[๓๕] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้บวชไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบวช

[๓๖] ในกัปที่ ๖๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ ชาติ ปรากฏนามว่าสุเนกขัมมะ ทรงเป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีพลานุภาพมาก

[๓๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสัตตาหปัพพชิตเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สัตตาหปัพพชิตเถราปทานที่ ๘ จบ


๙. พุทธุปัฏฐายิกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระพุทธุปัฏฐายิกเถระ


(พระพุทธุปัฏฐายิกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๙๑} [๓๘] ครั้งนั้น ข้าพเจ้า (และ) บิดาของข้าพเจ้า (ก็มีชื่อว่าเวธัมภินีด้วย) บิดาจูงมือข้าพเจ้าพาไปมอบถวายแด่พระมหามุนี


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka