Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 455

<< | หน้าที่ 455 | >>
๔. สัททสัญญกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสัททสัญญกเถระ


(พระสัททสัญญกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๙๖} [๑๗] เมื่อดวงอาทิตย์ยังไม่ขึ้น ข้าพเจ้าได้มีความเลื่อมใสอย่างเหลือล้นว่า พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ มีปรากฏในโลก

[๑๘] ข้าพเจ้าได้ฟังแต่เสียงในความปรากฏนั้น แต่ไม่ได้เห็นพระชินเจ้าพระองค์นั้น ถึงคราวจะสิ้นชีวิต ได้ระลึกถึงความทรงจำในพระพุทธเจ้า

[๑๙] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๒๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระสัททสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สัททสัญญกเถราปทานที่ ๔ จบ


๕. โคสีสนิกเขปกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระโคสีสนิกเขปกเถระ


(พระโคสีสนิกเขปกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๙๗} [๒๑] ข้าพเจ้าออกจากประตูอารามแล้ว ได้ลาด(ทอด)ไม้จันทน์เหลืองไว้ (เพื่อให้สงฆ์เดิน)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka