Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 472

<< | หน้าที่ 472 | >>
๓๒. อารักขทายกวรรค


หมวดว่าด้วยพระอารักขทายกะเป็นต้น


๑. อารักขทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระอารักขทายกเถระ


(พระอารักขทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๑๓} [๑] ข้าพเจ้าให้สร้างรั้ว และได้ถวายอารักขา แด่พระมุนีพระนามว่าธัมมทัสสี ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่

[๒] ในกัปที่ ๑๑๘ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงได้บรรลุความสิ้นอาสวะ เพราะผลกรรมวิเศษนั้น

[๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอารักขทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อารักขทายกเถราปทานที่ ๑ จบ


๒. โภชนทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระโภชนทายกเถระ


(พระโภชนทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๑๔} [๔] พระชินเจ้าย่อมรุ่งโรจน์ทุกเมื่อ ดังหน่อต้นรังที่เกิดดี ดุจไม้อัญชันที่กำลังขึ้นงาม (และ) เหมือนสายรุ้งในอากาศ

[๕] ข้าพเจ้ามีใจผ่องใส ได้ถวายโภชนะแด่พระองค์ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ พระนามว่าเวสสภู ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka