Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 474

<< | หน้าที่ 474 | >>
จึงมีความปลาบปลื้มใจเป็นอย่างมาก เพราะได้เห็นพระมุนีเสด็จไป

[๑๒] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งความทรงจำในพระพุทธเจ้า

[๑๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระคตสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

คตสัญญกเถราปทานที่ ๓ จบ


๔. สัตตปทุมิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสัตตปทุมิยเถระ


(พระสัตตปทุมิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๑๖} [๑๔] ข้าพเจ้าเป็นพราหมณ์มีนามว่าเนสาทะ ใช้ดอกไม้ร้อยกลีบกวาดอาศรม อาศัยอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำ

[๑๕] ความชื่นชมเกิดขึ้นแก่ข้าพเจ้า เพราะได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก กำลังเสด็จไปทางป่า

[๑๖] ข้าพเจ้าต้อนรับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน จึงนำเสด็จพระองค์มายังอาศรมแล้ว บูชาด้วยดอกบัวงาม


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka