Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 480

<< | หน้าที่ 480 | >>
[๔๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระติรังสิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ติรังสิยเถราปทานที่ ๘ จบ


๙. นาลิปุปผิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระนาลิปุปผิยเถระ


(พระนาลิปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๒๑} [๔๗] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นชาวนาอาศัยอยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำสินธุ ขวนขวายในการงานของผู้อื่น อาศัยอาหารของผู้อื่นเลี้ยงชีวิต

[๔๘] ข้าพเจ้าเที่ยวไปตามแม่น้ำสินธุ ได้เห็นพระผู้มีพระภาคชินเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ กำลังประทับนั่งเข้าสมาธิอยู่ ดังดอกบัวบาน

[๔๙] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้เด็ดดอกบัวพร้อมทั้งก้าน ๗ ดอกที่ขั้ว โปรยบูชาเหนือพระเศียรของพระพุทธเจ้า ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของพระอาทิตย์

[๕๐] พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระหฤทัยมั่นคงในการเกื้อกูล กระทบกระทั่งได้ยาก ดุจช้างมาตังคะตกมัน ๓ แห่ง

[๕๑] มีปัญญารักษาพระองค์ ทรงอบรมอินทรีย์แล้ว ข้าพเจ้าได้ประคองอัญชลีกราบไหว้พระศาสดา


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka