Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 484

<< | หน้าที่ 484 | >>
๒. ปุฬินปูชกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระปุฬินปูชกเถระ


(พระปุฬินปูชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๒๔} [๗] พระศาสดาผู้องอาจกว่านรชน สว่างไสวเหมือนดอกรกฟ้า สง่างามอยู่เหมือนม้าอาชาไนย ผู้องอาจ ดุจดาวประกายพรึกรุ่งโรจน์อยู่

[๘] ข้าพเจ้าจึงได้ประคองอัญชลี กราบไหว้พระศาสดา สรรเสริญพระศาสดา พอใจการกระทำของตน

[๙] ข้าพเจ้าหยิบทรายขาวบริสุทธิ์กำมือหนึ่ง ใส่ห่อพกมาโปรยลงที่ทางเสด็จดำเนิน ของพระศาสดาพระนามว่าวิปัสสี ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

[๑๐] แต่นั้น ข้าพเจ้ามีใจผ่องใสแบ่งทรายครึ่งหนึ่ง โปรยลงในที่พักกลางวันของพระองค์ ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่

[๑๑] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้โปรยทรายไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการโปรยทราย

[๑๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปุฬินปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปุฬินปูชกเถราปทานที่ ๒ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka