Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 487

<< | หน้าที่ 487 | >>
[๒๖] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งความทรงจำในพระพุทธเจ้า

[๒๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระยัญญสามิกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ยัญญสามิกเถราปทานที่ ๔ จบ


๕. นิมิตตสัญญกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระนิมิตตสัญญกเถระ


(พระนิมิตตสัญญกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๒๗} [๒๘] ข้าพเจ้าอาศัยอยู่ในอาศรมใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา ได้เห็นกวางทองกำลังเดินอยู่ในป่า

[๒๙] จึงทำจิตให้เลื่อมใส(ชื่นชม)ในกวางทอง แล้วระลึกถึงพระพุทธเจ้า ผู้เจริญที่สุดในโลก ข้าพเจ้าหวนระลึกถึงพระพุทธเจ้าเหล่าอื่น

[๓๐] คือพระพุทธเจ้าในอดีต พระพุทธเจ้าในปัจจุบัน และพระพุทธเจ้าในอนาคต พระพุทธเจ้า ๓ จำพวกนั้น ย่อมไพโรจน์ดุจพญาเนื้อ

[๓๑] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka