Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 512

<< | หน้าที่ 512 | >>
[๘๑] ปราสาท ๑๐๐ ชั้น สูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนู สะพรั่งไปด้วยธง พราวไปด้วยแก้วมณีสีเขียว และป้อม ๑๐๐,๐๐๐ ป้อม ปรากฏในวิมานของข้าพเจ้า

[๘๒] ข้าพเจ้าเกิดในกำเนิดใด ๆ คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ในกำเนิดนั้น ๆ ปราสาท(ดังจะ) รู้ความดำริของข้าพเจ้าผุดขึ้น

[๘๓] ความกลัว ความครั่นคร้าม หรือขนลุกชูชัน ย่อมไม่มีแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่รู้สึกสะดุ้งหวาดเสียวเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายกุฎีหญ้า

[๘๔] ราชสีห์ เสือโคร่ง เสือเหลือง หมี หมาใน และเสือดาว ทั้งหมดก็ละเว้นข้าพเจ้า นี้เป็นผลแห่งการถวายกุฎีหญ้า

[๘๕] สัตว์เลื้อยคลาน ภูตผีปีศาจ งู กุมภัณฑ์ และผีเสื้อน้ำ แม้เหล่านั้น ก็ละเว้นข้าพเจ้า นี้เป็นผลแห่งการถวายกุฎีหญ้า

[๘๖] ข้าพเจ้าระลึกไม่ได้ว่าจะได้เห็นความฝันอันชั่วช้า สติของข้าพเจ้าตั้งมั่น นี้เป็นผลแห่งการถวายกุฎีหญ้า

[๘๗] เพราะการถวายกุฎีหญ้านั้นแล ข้าพเจ้าจึงได้เสวยสมบัติ ได้กระทำให้แจ้งซึ่งธรรม ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโคดม

๑ ดูเทียบ ขุ.เถร.อ. ๑/๑๔๓/๑๖๔, ขุ.ชา.อ. ๔/๔๑/๖๗, มงฺคลตฺถ. ๑/๑๓๙/๑๕๘
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka