Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 527

<< | หน้าที่ 527 | >>
๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระจัมปกปุปผิยเถระ


(พระจัมปกปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๔๘} [๓๙] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์ มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อฉาปละ พระพุทธเจ้าพระนามว่าสุทัสสนะ ประทับอยู่ระหว่างภูเขา

[๔๐] ข้าพเจ้าถือดอกจำปาเหาะไปทางอากาศ ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส ผู้ข้ามโอฆกิเลสได้แล้ว ไม่มีอาสวะ

[๔๑] ขณะนั้น ข้าพเจ้าได้ยกดอกจำปา ๗ ดอกขึ้นไว้เหนือศีรษะ บูชาพระพุทธเจ้าผู้เป็นพระสยัมภู ทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

[๔๒] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๔๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

จัมปกปุปผิยเถราปทานที่ ๖ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka