พระไตรปิฏก

{๒} [๓๒] ข้าพเจ้าได้สร้างอาศรม เกลื่อนกล่นด้วยทรายขาวสะอาด

ใกล้แม่น้ำจันทภาคา และได้สร้างบรรณศาลาไว้

[๓๓] แม่น้ำจันทภาคานั้น เป็นแม่น้ำสายเล็กที่มีฝั่งลาด

และมีท่าราบเรียบ น่ารื่นรมย์ใจ มีปลาและเต่าชุกชุม

ทั้งยังเป็นที่อาศัยของจระเข้

[๓๔] หมี นกยูง เสือเหลือง นกการเวก และนกสาลิกา

ร่ำร้องระงมอยู่ทุกเวลา ประดับอาศรมของข้าพเจ้าให้งดงาม

[๓๕] นกดุเหว่ามีเสียงไพเราะ และหงส์มีเสียงเสนาะ

ก็ส่งเสียงร้องอยู่ใกล้อาศรมนั้น

ประดับอาศรมของข้าพเจ้าให้งดงาม

[๓๖] ราชสีห์ เสือโคร่ง หมูป่า หมี หมาป่า และหมาใน

เที่ยวส่งเสียงคำรนอยู่ตามซอกเขา

ประดับอาศรมของข้าพเจ้าให้งดงาม

[๓๗] เนื้อทราย กวาง สุนัขจิ้งจอก สุกร ก็มีมาก

ต่างส่งเสียงร้องอยู่ตามซอกเขา

ประดับอาศรมของข้าพเจ้าให้งดงาม

[๓๘] ต้นราชพฤกษ์ ต้นจำปา ต้นแคฝอย

ต้นย่านทราย ต้นอุโลก๑ และต้นอโศก

ประดับอาศรมของข้าพเจ้าให้งดงาม

๑ ต้นอุโลก เป็นไม้ชนิดหนึ่ง เนื้อไม้สีขาว (ใช้ทำยาได้) เวลามีดอกส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วทุกทิศ (ขุ.อิติ.อ. ๖๘๕/๑๙๙)