พระไตรปิฏก

[๑๒๙] (คำเชื้อเชิญเช่นนี้ว่า) เชิญเคี้ยวกินสิ่งนี้ เชิญบริโภคสิ่งนี้

เชิญนอนบนที่นอนนี้ ข้าพเจ้าก็ได้รับมาครบถ้วน

นี้เป็นผลแห่งการถวายข้าวใหม่

[๑๓๐] บัดนี้ ภพนี้เป็นภพสุดท้าย

ภพสุดท้ายกำลังเป็นไปอยู่

แม้ในวันนี้ไทยธรรมของข้าพเจ้า

ก็เป็นผลทำให้ข้าพเจ้ายินดีอยู่ทุกเมื่อ

[๑๓๑] ข้าพเจ้าได้ถวายข้าวใหม่ในหมู่พระสงฆ์

ผู้เป็นคณะที่ประเสริฐสูงสุด

ย่อมได้รับอานิสงส์

ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๘ ประการ

[๑๓๒] คือ (๑) ข้าพเจ้าเป็นผู้มีผิวพรรณผุดผ่อง

(๒) มียศ (๓) มีโภคะมากมายซึ่งใคร ๆ ก็ลักไปไม่ได้

(๔) มีพรรคพวกมาก (๕) มีบริวารไม่แตกแยกกันทุกเมื่อ

[๑๓๓] (๖) สัตว์ที่อาศัยแผ่นดินทุกจำพวกล้วนยำเกรงข้าพเจ้า

(๗) ข้าพเจ้าได้ไทยธรรมก่อนผู้อื่น

[๑๓๔] (๘) จะเป็นในท่ามกลางหมู่ภิกษุ

หรือเฉพาะพระพักตร์พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุดก็ตาม

พวกทายกจะล่วงเลยท่านเหล่านั้นทั้งหมด

มุ่งมาถวายข้าพเจ้าเท่านั้น

[๑๓๕] ข้าพเจ้าได้รับอานิสงส์เหล่านี้

เพราะได้ถวายข้าวใหม่ในหมู่พระสงฆ์

ผู้เป็นคณะที่ประเสริฐสูงสุดก่อน

นี้เป็นผลแห่งการถวายข้าวใหม่