Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 58

<< | หน้าที่ 58 | >>
๔๔. เอกวิหาริวรรค


หมวดว่าด้วยพระเถระผู้อยู่ผู้เดียวเป็นต้น


๑. เอกวิหาริยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระเอกวิหาริยเถระ


(พระเอกวิหาริยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๒๑} [๑] ในภัทรกัปนี้ พระพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสปะ ตามพระโคตร

ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของท้าวมหาพรหม มีพระยศยิ่งใหญ่

ประเสริฐกว่าเจ้าลัทธิทั้งหลาย เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว

[๒] พระองค์ไม่มีธรรมเป็นเครื่องเนิ่นช้า

ปราศจากธรรมเครื่องหน่วงเหนี่ยว

มีพระทัยเสมอด้วยอากาศ

มีปกติอยู่ในที่วิเวก เป็นผู้คงที่

ยินดีในอนิมิตตสมาธิ มีความชำนาญ(ในญาณ)

[๓] มีพระทัยไม่เกี่ยวข้องในอารมณ์

ไม่มีตัณหาแปดเปื้อน

ไม่คลุกคลีในตระกูล ในหมู่คณะ

ทรงประกอบด้วยพระมหากรุณา

ทรงเป็นนักปราชญ์ ทรงฉลาดในอุบายสำหรับแนะนำ

[๔] ทรงขวนขวายในกิจของผู้อื่น

ทรงแนะนำทั้งมนุษย์และเทวดา

ทรงแนะนำทางไปสู่พระนิพพาน

อันสามารถยังเปือกตมคือคติให้เหือดแห้ง

๑ ธรรมเป็นเครื่องเนิ่นช้า ได้แก่ ตัณหา มานะ ทิฏฐิ (ที.ม.อ. ๒/๓๕๘/๓๓๖)
๒ อนิมิตตสมาธิ ในที่นี้หมายถึงอนิมิตตวิโมกข์ (ขุ.อป.อ. ๑/๑๓๓/๒๔๕,๕๑๖/๓๔๑)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka