พระไตรปิฏก

[๒๗] ทันทีที่พระพุทธเจ้า ผู้สงบ ผู้คงที่

เสด็จเข้าพระนคร ก็ได้มีเสียงกึกก้อง

ให้การต้อนรับตามถนน

[๒๘] เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จเข้าพระนคร

พิณที่ไม่มีคนดีดคนเคาะ ก็บรรเลงขึ้นเอง ด้วยพุทธานุภาพ

[๒๙] ข้าพเจ้านมัสการพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

พระนามว่าปทุมุตตระ ผู้เป็นมหามุนี

และเห็นปาฏิหาริย์แล้ว ได้ทำจิตให้เลื่อมใสในปาฏิหาริย์นั้น

[๓๐] พระพุทธเจ้า ช่างน่าอัศจรรย์ พระธรรม ช่างน่าอัศจรรย์

การที่เรามาประจวบกับพระศาสดา ช่างน่าอัศจรรย์

เครื่องดนตรีแม้ปราศจากจิตวิญญาณก็ยังบรรเลงได้เอง

[๓๑] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

เพราะข้าพเจ้าได้ความประทับใจในพระพุทธเจ้า

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการประทับใจในพระพุทธเจ้า

[๓๒] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๓๓] การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว