Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 79

<< | หน้าที่ 79 | >>
๔. ภัลลาตกทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระภัลลาตกทายกเถระ


(พระภัลลาตกทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๔} [๒๒] พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ

มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ

ดุจต้นพญาไม้สาละที่มีดอกบานสะพรั่ง

กำลังเสด็จเหาะไปทางอากาศ

[๒๓] ข้าพเจ้าได้ปูลาดเครื่องลาดหญ้า

ทูลอาราธนาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

ขอพระพุทธเจ้าจงอนุเคราะห์ข้าพระองค์

ข้าพระองค์ปรารถนาจะถวายภิกษา

[๒๔] พระพุทธเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี

ผู้ทรงอนุเคราะห์ ประกอบด้วยพระกรุณา

มีพระยศยิ่งใหญ่ ได้ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้า

จึงเสด็จลงมาที่อาศรมของข้าพเจ้า

[๒๕] ครั้นแล้ว พระองค์ได้ประทับบนเครื่องลาดใบไม้

ข้าพเจ้าได้ถือผลรกฟ้ามาถวายพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

[๒๖] ขณะที่ข้าพเจ้าเพ่งดูอยู่ พระชินเจ้าได้เสวยแล้วในครั้งนั้น

ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในพระชินเจ้าพระองค์นั้นแล้ว

ก็ในครั้งนั้นได้ไหว้พระชินเจ้าอีก

[๒๗] ในกัปที่ ๑๑๘ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ถวายผลไม้ไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

๑ ดูเชิงอรรถหน้า ๑๐ ในเล่มนี้

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka