Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 86

<< | หน้าที่ 86 | >>
๙. เวทิการกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระเวทิการกเถระ


(พระเวทิการกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๓๙} [๖๑] ข้าพเจ้าได้สร้างไพทีอย่างสวยงามไว้ที่ควงไม้สน

อันประเสริฐอันเป็นที่ตรัสรู้

ซึ่งเป็นต้นไม้ที่สูงสุดของพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

แล้วทำจิตของตนให้เลื่อมใส

[๖๒] เครื่องใช้หลายชนิด ซึ่งเลิศโอฬาร

ทั้งที่ทำเสร็จแล้วและยังทำไม่เสร็จ

ตกลงมาจากอากาศ

นี้เป็นผลแห่งการสร้างไพที

[๖๓] ในสงครามทั้ง ๒ ฝ่ายประชิดกัน น่าสะพรึงกลัว

เมื่อข้าพเจ้าเข้าไปก็ไม่พบสิ่งที่น่าหวาดกลัวเลย

นี้เป็นผลแห่งการสร้างไพที

[๖๔] วิมานที่งดงามและที่นอนซึ่งมีค่ามาก

ดังจะรู้ความดำริของข้าพเจ้าก็บังเกิด

นี้เป็นผลแห่งการสร้างไพที

[๖๕] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้สร้างไพทีไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการสร้างไพที

[๖๖] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

๑ ไพที หมายถึงที่รอง แท่น ฐานบัวคว่ำบัวหงายที่พระเจดีย์ ชานล้อมรอบที่จงกรม (ขุ.พุทฺธ.อ. ๑๔/๖๕)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka