Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 88

<< | หน้าที่ 88 | >>
[๗๒] ยาว ๑๐ โยชน์ กว้าง ๘ โยชน์ เพื่อข้าพเจ้า

ในนครนั้นไม่มีไม้เครือเถาและดินเลย

[๗๓] วิสสุกรรมเทพบุตรเนรมิตปราสาทชื่อมงคล

ยาวหนึ่งโยชน์ กว้างครึ่งโยชน์ เพื่อข้าพเจ้า

[๗๔] เสาปราสาท ๘๔,๐๐๐ ต้นล้วนเป็นทองคำ

พื้นสำเร็จด้วยแก้วมณี หลังคาทำด้วยแผ่นเงิน

[๗๕] วิสสุกรรมเทพบุตรเนรมิตตัวเรือนสำเร็จด้วยทองคำล้วน

ข้าพเจ้าได้อยู่ครองปราสาทนั้น

นี้เป็นผลแห่งการถวายเรือนโพธิ์

[๗๖] ข้าพเจ้าได้เสวยผลทั้งปวงนั้น

ในภพทั้งที่เป็นเทวดาและที่เป็นมนุษย์

ในวันนี้ ข้าพเจ้าบรรลุนิพพานซึ่งเป็นสันติบทอันประเสริฐ

[๗๗] ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

ข้าพเจ้าได้ใช้ให้คนทำเรือนโพธิ์ไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายเรือนโพธิ์

[๗๘] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๗๙] การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka