Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 132

<< | หน้าที่ 132 | >>
๑๐. ปุฬินจังกมิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระปุฬินจังกมิยเถระ


(พระปุฬินจังกมิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๗๐} [๙๐] เมื่อชาติก่อน ข้าพเจ้าเป็นนายพรานเนื้อ

แสวงหาเนื้อสมันอยู่ในป่าใหญ่ ได้เห็นที่จงกรม

[๙๑] ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี

ใช้ชายพกห่อทรายมาโปรยลงที่จงกรมของพระสุคตผู้มีพระสิริ

[๙๒] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้โปรยทรายไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการโปรยทราย

[๙๓] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๙๔] การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

[๙๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปุฬินจังกมิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปุฬินจังกมิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ


นฬมาลิวรรคที่ ๔๘ จบบริบูรณ์



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka