พระไตรปิฏก

[๑๕๔] เราข้ามกระแสน้ำเพียงชั่วขณะจิตเป็นไป

ก็พญาเต่าตัวนี้มีบุญส่งเราข้ามฟาก

[๑๕๕] ด้วยการส่งพระพุทธเจ้า ข้ามฟากนี้

และด้วยความเป็นผู้มีจิตเมตตา

เขาจักรื่นรมย์ในเทวโลกตลอด ๑,๘๐๐ กัป

[๑๕๖] เขาจากเทวโลกมามนุษยโลกนี้

อันกุศลมูลตักเตือนแล้ว

นั่ง ณ อาสนะเดียวจักข้ามกระแสความสงสัยได้

[๑๕๗] พืชแม้น้อยที่ชาวนาหว่านลงในผืนนาที่ดี

เมื่อฝนตกลงอยู่โดยชอบ

ผลย่อมทำให้ชาวนายินดี แม้ฉันใด

[๑๕๘] พุทธเขตที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้นี้

ก็ฉันนั้นเหมือนกัน เมื่อบุญให้ผลสม่ำเสมอ

ผลก็จักทำให้ข้าพเจ้ายินดี

[๑๕๙] ข้าพเจ้ามีจิตเด็ดเดี่ยวเพื่อบำเพ็ญเพียร

สงบระงับ ไม่มีอุปธิ กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้ว

อยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

[๑๖๐] ในกัปที่ ๑,๘๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการส่งพระพุทธเจ้าข้ามฟาก

[๑๖๑] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ