Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 173

<< | หน้าที่ 173 | >>
๖. ฆฏมัณฑทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระฆฏมัณฑทายกเถระ


(พระฆฏมัณฑทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๘๖} [๔๑] พระผู้มีพระภาคผู้ทรงดำริดีแล้ว

ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน

เสด็จเข้าไปยังป่าใหญ่ ทรงพระประชวรด้วยโรคลม

[๔๒] ข้าพเจ้าได้เห็นแล้วจึงทำจิตให้เลื่อมใสนำหัวน้ำมันเนยเข้าไปถวาย

เพราะบุญกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้และสั่งสมไว้แล้ว

แม่น้ำคงคาชื่อภาคีรถีนี้

[๔๓] และมหาสมุทรทั้ง ๔ ได้บันดาลเนยใสให้สำเร็จแก่ข้าพเจ้า

อนึ่ง พื้นปฐพีที่กว้างใหญ่ ประมาณมิได้ กำหนดนับมิได้นี้

[๔๔] ดังจะรู้ความดำริของข้าพเจ้า

จึงกลายเป็นน้ำผึ้งและน้ำตาลกรวด

ต้นไม้ที่งอกขึ้นบนแผ่นดินในทิศทั้ง ๔

[๔๕] ดังจะรู้ความดำริของข้าพเจ้า

จึงกลายเป็นต้นกัลปพฤกษ์ไป

ข้าพเจ้าได้เป็นจอมเทพครองเทวสมบัติตลอด ๕๐ ชาติ

[๔๖] ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๑ ชาติ

และได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์นับชาติไม่ถ้วน

[๔๗] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายหัวน้ำมันเนย


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka