Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 185

<< | หน้าที่ 185 | >>
๑. ตีณิกณิการปุปผิยเถราปทาน


[๗] ครั้งนั้น ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้า

ดอกไม้ของข้าพเจ้าทั้ง ๓ ดอก

กลับขั้วขึ้นหันกลีบดอกลงทำเป็นร่มเงาเพื่อพระศาสดา

[๘] ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

ข้าพเจ้าละกายมนุษย์แล้ว

จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๙] ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นั้น มีวิมานสูง ๖๐ โยชน์ กว้าง ๓๐ โยชน์

ซึ่งบุญกรรมสร้างขึ้นอย่างสวยงามเพื่อข้าพเจ้า

รู้จักกันว่ากรรณิการ์วิมาน

[๑๐] ปราสาท ๗ ชั้น สูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนู

สะพรั่งไปด้วยธง พราวไปด้วยแก้วมณีสีเขียว

และป้อม ๑๐๐,๐๐๐ ป้อม ปรากฏในวิมานของข้าพเจ้า

[๑๑] บัลลังก์ทองคำ บัลลังก์แก้วมณี

บัลลังก์แก้วทับทิม และบัลลังก์แก้วผลึก

เกิดขึ้นตามปรารถนาตามประสงค์

[๑๒] ที่นอนมีราคามาก ยัดด้วยนุ่น มีลวดลายต่าง ๆ

มีขนตั้งขึ้นด้านเดียวและหมอนพร้อม

[๑๓] ข้าพเจ้ามีหมู่เทวดาห้อมล้อม

ออกจากวิมานเที่ยวจาริกไปในเทวโลก

ในเวลาที่ปรารถนาจะไป

[๑๔] ยืนอยู่ภายใต้ดอกไม้

ข้าพเจ้ามีดอกไม้เป็นเครื่องมุงบังอยู่เบื้องบน

สถานที่ประมาณ ๑๐๐ โยชน์มุงบังไปด้วยดอกกรรณิการ์


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka