พระไตรปิฏก

[๔๓] พืชแม้น้อยแต่หว่านลงในนาดี

เมื่อฝนตกอยู่โดยสม่ำเสมอ

ผลย่อมทำชาวนาให้ยินดีได้ ฉันใด

[๔๔] การถวายบาตรก็ฉันนั้น ข้าพเจ้าได้หว่านลงในพุทธเขต

เมื่อสายธารคือปีติตกลงอยู่ ผลก็ทำข้าพเจ้าให้ยินดี

[๔๕] เขตคือสงฆ์ก็ดี คณะก็ดี เท่าที่มีอยู่

ที่จะให้ความสุขแก่สรรพสัตว์ เสมอด้วยพุทธเขตไม่มีเลย

[๔๖] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย

ข้าพระองค์ขอนอบน้อมพระองค์

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษสูงสุด

ข้าพระองค์ขอนอบน้อมพระองค์

เพราะได้ถวายบาตรใบหนึ่ง

ข้าพระองค์จึงได้บรรลุบทอันไม่หวั่นไหว

[๔๗] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ถวายบาตรไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายบาตร

[๔๘] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๔๙] การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้