Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 311

<< | หน้าที่ 311 | >>
ได้ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ท่านจงเป็นผู้มีความสุข มีอายุยืนเถิด

ท่านจักได้ตำแหน่งนั้นสมความปรารถนา

[๑๕๓] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

พระศาสดาพระนามว่าโคดม ตามพระโคตร

ทรงสมภพในราชสกุลโอกกากราช จักอุบัติขึ้นในโลก

[๑๕๔] ท่านจักมีนามว่านันทกะ

เป็นธรรมทายาทเป็นโอรสที่ธรรมเนรมิต

เป็นสาวกของพระศาสดาพระองค์นั้น

[๑๕๕] ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

ข้าพเจ้าละกายมนุษย์แล้ว

จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๑๕๖] บัดนี้ เป็นภพสุดท้าย ข้าพเจ้าเกิดในตระกูลเศรษฐี

ที่มั่งคั่ง สมบูรณ์ มีทรัพย์มากในกรุงสาวัตถี

[๑๕๗] ข้าพเจ้าได้เห็นพระสุคตในเวลาเสด็จเข้านคร

เป็นผู้มีความอัศจรรย์ใจ ได้ออกบวชเป็นบรรพชิต

ในวันที่พระองค์ทรงรับพระอารามชื่อว่าเชตวัน

[๑๕๘] จากนั้นไม่นานข้าพเจ้าได้รับการสั่งสอน

จากพระศาสดาผู้รู้แจ้งธรรม

จึงข้ามพ้นสังสารวัฏไปได้ บรรลุอรหัตตผล

[๑๕๙] ข้าพเจ้ากระทำการสอบถามธรรมกถาแก่ภิกษุณีทั้งหลาย

ภิกษุณีที่ข้าพเจ้าสอนนั้น ล้วนได้เป็นผู้ไม่มีอาสวะ

[๑๖๐] ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคผู้ทรงบำเพ็ญประโยชน์เกื้อกูล

อันใหญ่หลวง ทรงพอพระทัย

จึงทรงตั้งข้าพเจ้าไว้ในตำแหน่งภิกษุผู้เลิศ

กว่าภิกษุทั้งหลายฝ่ายผู้กล่าวสอนภิกษุณีจำนวน ๙๕ รูป


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka