Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 356

<< | หน้าที่ 356 | >>
[๑๓๗] ครุฑเหล่านั้น ได้สร้างพระสถูป

ครอบพระสถูปแก้วมณีทั้งองค์

แม้พวกเขาก็ได้ขยายพระพุทธเจดีย์ให้กว้างไปอีกหนึ่งโยชน์

[๑๓๘] พระพุทธสถูปสูงขึ้นไปอีก ๔ โยชน์ รุ่งโรจน์

ย่อมส่องสว่างไปทั่วทุกทิศ ดุจดวงอาทิตย์อุทัย

[๑๓๙] ครั้งนั้น พวกกุมภัณฑ์มาประชุมกันแล้ว

ร่วมปรึกษากันว่า มนุษย์ เทวดา

นาค และครุฑก็เป็นเหมือนกันหมด

[๑๔๐] ต่างก็ได้พากันสร้างพระสถูปที่อุดมพวกละองค์

บูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

พวกเราอย่ามัวประมาทกันเลย

มนุษย์และเทวดาไม่ประมาทกันแล้ว

[๑๔๑] ถึงพวกเราก็จักสร้างพระสถูป

เพื่อบูชาพระโลกนาถ ผู้คงที่

จักใช้รัตนะทั้งหลายประดับพระพุทธเจดีย์ให้กว้างออกไป

[๑๔๒] กุมภัณฑ์แม้เหล่านั้น

ได้ขยายพระพุทธเจดีย์ให้กว้างออกไปอีกหนึ่งโยชน์

ครั้งนั้น พระสถูปจึงสูงขึ้นเป็น ๕ โยชน์

ย่อมส่องแสงสว่างไสว

[๑๔๓] ครั้งนั้น พวกยักษ์มาประชุมกัน ณ ที่นั้นแล้ว

ร่วมปรึกษากันว่า มนุษย์ เทวดา

นาค ครุฑ และกุมภัณฑ์

[๑๔๔] ต่างก็ได้พากันสร้างพระสถูป

ที่ประเสริฐสุดพวกละองค์บูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka