Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 386

<< | หน้าที่ 386 | >>
๒. เอกูโปสถิกวรรค


หมวดว่าด้วยผู้รักษาอุโบสถอย่างเดียว


๑. เอกูโปสถิกาเถริยาปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระเอกูโปสถิกาเถรี


(พระเอกูโปสถิกาเถรี เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๕๑} [๑] ในกรุงพันธุมดี มีกษัตริย์พระองค์หนึ่งพระนามว่าพันธุม

ในวันเพ็ญ ท้าวเธอทรงอยู่จำอุโบสถ

[๒] สมัยนั้น หม่อมฉันได้เป็นนางกุมภทาสีอยู่ในกรุงพันธุมดีนั้น

เห็นเสนาพร้อมทั้งพระราชา จึงคิดอย่างนี้ในครั้งนั้นว่า

[๓] ‘แม้พระราชาก็ยังทรงละราชกิจมาอยู่จำอุโบสถ

กรรมนั้นต้องมีผลแน่นอน หมู่ชนจึงพากันเบิกบานใจ’

[๔] หม่อมฉันพิจารณาทุคติและความเป็นคนยากจนได้

โดยอุบายที่แยบคาย ทำจิตใจให้ร่าเริงแล้วอยู่จำอุโบสถ

[๕] หม่อมฉันรักษาอุโบสถในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ด้วยกรรมที่หม่อมฉันได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

หม่อมฉันจึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๖] วิมานที่บุญกรรมสร้างให้หม่อมฉันอย่างสวยงาม

ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นั้น

สูงขึ้นไป ๑ โยชน์ ประกอบด้วยเรือนยอดอันประเสริฐ

มีที่นั่งมีค่ามากประดับอย่างสวยงาม

[๗] เทพอัปสร ๑๐๐,๐๐๐ นาง ต่างก็อยู่ใกล้หม่อมฉันทุกเมื่อ

หม่อมฉันรุ่งเรืองเหนือกว่าเทพอัปสรเหล่าอื่น ในกาลทั้งปวง

[๘] หม่อมฉันได้เป็นพระมเหสีของท้าวเทวราช ๖๔ พระองค์

และได้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๖๓ พระองค์


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka