พระไตรปิฏก

[๕๒] ความโทมนัสที่ทำจิตของหม่อมฉันให้เร่าร้อนหม่อมฉันก็ไม่รู้จัก

ความเป็นผู้มีผิวพรรณทรามหม่อมฉันก็ไม่รู้จัก

นี้เป็นผลแห่งการปูลาดอาสนะที่เดียวถวาย

[๕๓] พี่เลี้ยงนางนม หญิงค่อม และหญิงรับใช้จำนวนมาก

ต่างก็ปรนนิบัติหม่อมฉัน หม่อมฉันถูกพี่เลี้ยงต่างผลัดกันอุ้ม

นี้เป็นผลแห่งการปูลาดอาสนะที่เดียวถวาย

[๕๔] พี่เลี้ยงพวกหนึ่งอาบน้ำให้หม่อมฉัน

พวกหนึ่งคอยป้อนข้าวหม่อมฉัน

พวกหนึ่งประดับตกแต่งหม่อมฉัน

พวกหนึ่งชวนหม่อมฉันให้รื่นรมย์ทุกเวลา

นี้เป็นผลแห่งการปูอาสนะที่เดียวถวาย

[๕๕] บัลลังก์ดังจะรู้ความดำริของหม่อมฉันผู้อยู่ที่มณฑป

โคนไม้ หรือที่เรือนว่าง ย่อมปรากฏขึ้น

[๕๖] ภพนี้เป็นภพสุดท้ายของหม่อมฉัน

ภพสุดท้ายกำลังเป็นไปอยู่

แม้ในวันนี้หม่อมฉันก็สละราชสมบัติออกบวชเป็นบรรพชิต

[๕๗] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

หม่อมฉันได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการปูอาสนะที่เดียวถวาย

[๕๘] กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว

หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ