Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 415

<< | หน้าที่ 415 | >>
[๒๐๗] คือ ด้วยรูป เสียง กลิ่น รส ผัสสะ(ธรรมารมณ์)

อายุ วรรณะ สุข และยศ

[๒๐๘] อนึ่ง รุ่งเรืองครอบงำเทพเหล่าอื่นด้วยความเป็นใหญ่

ข้าพเจ้าได้เป็นพระมเหสีผู้เป็นที่รัก

ของท้าวอัมรินทราธิราชชั้นดาวดึงส์นั้น

[๒๐๙] เมื่อข้าพเจ้ายังเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในสงสาร

เป็นผู้หวั่นไหวเพราะพายุคือกรรม

จึงเกิดในหมู่บ้านทาสในอาณาเขตของพระเจ้ากาสี

[๒๑๐] ครั้งนั้น ทาส ๕๐๐ คนอาศัยอยู่ในหมู่บ้านนั้น

ข้าพเจ้าได้เป็นภรรยาของหัวหน้าทาสทั้งหมดในหมู่บ้านนั้น

[๒๑๑] พระปัจเจกพุทธเจ้า ๕๐๐ องค์

ได้เข้าไปสู่บ้านเพื่อบิณฑบาต

ข้าพเจ้ากับญาติทุกคนเห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าเหล่านั้น

จึงมีความยินดี

[๒๑๒] ข้าพเจ้าทั้งหลายพร้อมด้วยสามี เลื่อมใสแล้ว

จึงช่วยกันสร้างกุฎี ๕๐๐ หลังถวาย

อุปัฏฐากตลอด ๔ เดือนแล้วถวายไตรจีวร

[๒๑๓] จากนั้น ข้าพเจ้าทั้งหลายพร้อมด้วยสามีตายไป

ก็ได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

บัดนี้ เป็นภพสุดท้าย ข้าพเจ้าได้เกิดในกรุงเทวทหะ

[๒๑๔] พระชนกของข้าพเจ้าทรงพระนามว่าอัญชนศากยะ

พระชนนีของข้าพเจ้าทรงพระนามว่าสุลักขณา

ต่อมา ข้าพเจ้าได้ไปสู่พระราชวังของพระเจ้าสุทโธทนะ

ในกรุงกบิลพัสดุ์

[๒๑๕] สตรีทุกคนเกิดในตระกูลศากยะแล้ว

ได้ไปสู่พระราชวังของเจ้าศากยะทั้งหลาย


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka