[๓๙๑] พระราหุลเถระและหม่อมฉัน

เกิดร่วมภพเดียวกันหลายร้อยชาติ

เป็นผู้มีจิตสมานฉันท์กัน

[๓๙๒] บังเกิดพร้อมกันร่วมชาติเดียวกัน

เมื่อถึงภพสุดท้าย แม้เราทั้ง ๒ ก็ชื่อว่าเกิดร่วมภพเดียวกัน

[๓๙๓] พระเถระนามว่าราหุลเป็นพระโอรส

หม่อมฉันผู้มีนามว่าอุบลวรรณาเป็นธิดา

ข้าแต่พระวีระ ขอเชิญทอดพระเนตรฤทธิ์ของหม่อมฉันเถิด

หม่อมฉันจักแสดงพลังถวายพระศาสดา”

[๓๙๔] พระอุบลวรรณาเถรียกมหาสมุทรทั้ง ๔

วางไว้ที่ฝ่ามือเหมือนเด็กเล่นน้ำมันที่อยู่บนฝ่ามือ

[๓๙๕] ยกแผ่นดินแล้ว วางไว้ที่ฝ่ามือ

เหมือนเด็กหนุ่มดึงไส้หญ้าป้อง

[๓๙๖] ใช้ฝ่ามือปิดครอบจักรวาลแล้ว

บันดาลหยาดฝนสีต่าง ๆ ให้ตกลงที่ศีรษะบ่อย ๆ

[๓๙๗] ทำพื้นพสุธาให้เป็นครก ทำก้อนกรวดให้เป็นข้าวเปลือก

ทำภูเขาสิเนรุให้เป็นสาก

แล้วตำอยู่เหมือนนางกุมาริกาซ้อมข้าว

[๓๙๘] หม่อมฉันมีนามว่าอุบลวรรณา

เป็นธิดาของพระพุทธองค์ผู้ประเสริฐที่สุด

มีความชำนาญในอภิญญาทั้งหลาย

เป็นผู้ปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระองค์

[๓๙๙] หม่อมฉันผู้มีจักษุแสดงฤทธิ์ต่าง ๆ

ถวายพระองค์ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ประกาศนามและโคตรแล้วขอกราบพระยุคลบาท