[๗๑] (พระราชธิดาทั้ง ๗ นั้นได้กลับชาติมาเกิด)

คือพระเขมาเถรี ๑ พระอุบลวรรณาเถรี ๑

พระปฏาจาราเถรี ๑ พระกุณฑลเกสีเถรี ๑

หม่อมฉัน ๑ พระธรรมทินนาเถรี ๑

และคนที่ ๗ เป็นวิสาขามหาอุบาสิกา

[๗๒] ด้วยกรรมทั้งหลายที่หม่อมฉันได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

หม่อมฉันละกายมนุษย์แล้ว

จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๗๓] บัดนี้ เป็นภพสุดท้าย หม่อมฉันเกิดในตระกูลเศรษฐี

ที่ตกยาก จนทรัพย์ เป็นตระกูลที่ต่ำต้อย

ได้(แต่งงาน)ไปยังตระกูลที่มีทรัพย์

[๗๔] ชนทั้งหลายที่เหลือเว้นสามีของหม่อมฉัน

เกลียดชังว่าเป็นหญิงไม่มีทรัพย์

เมื่อหม่อมฉันคลอดบุตรแล้ว ก็เป็นที่ชื่นชอบของชนทั้งปวง

[๗๕] ในคราวที่บุตรยังเป็นเด็กอ่อน มีความสุข

เป็นที่รักใคร่ของหม่อมฉันเหมือนดังชีวิตของตน

ก็ตกไปยังอำนาจของพญายม(ตายไป)

[๗๖] หม่อมฉันอัดอั้นตันใจด้วยความเศร้าโศก

มีหน้าเศร้าหมอง ร้องไห้น้ำตานองหน้า

อุ้มศพลูกที่ตายแล้วเที่ยวพูดบ่นเพ้อไป

[๗๗] ครั้งนั้น หม่อมฉันอันบุรุษคนหนึ่งเห็นแล้ว

พาเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า

ผู้ทรงเป็นนายแพทย์ที่ประเสริฐที่สุด

จึงได้ทูลว่า ‘ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ

ขอพระองค์โปรดประทานยาให้บุตรคืนชีพด้วยเถิด’