หน้าหลัก พระไตรปิฏก AI ธรรมะ E-Book ฐานข้อมูลวัด ติดต่อเรา
พุทธบริษัท
พระไตรปิฏกฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 478 | Buddhaparisa.org
หน้าหลัก / พระอภิธรรมปิฏก
พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 33
<< | หน้าที่ 478 | >>
[๑๖๘] พระองค์เป็นผู้อนุเคราะห์ ประกอบด้วยพระกรุณา

ทรงแสวงหาประโยชน์เกื้อกูลเพื่อสรรพสัตว์

ทรงทำเดียรถีย์ที่มาเฝ้าทั้งหมดให้ดำรงอยู่ในเบญจศีล

[๑๖๙] เมื่อเป็นเช่นนี้ ศาสนาจึงหมดความอากูล(หมดเสี้ยนหนาม)

ว่างจากพวกเดียรถีย์และงดงามด้วยพระอรหันต์ทั้งหลาย

ผู้ได้วสี ผู้คงที่

[๑๗๐] พระมหามุนีพระองค์นั้นทรงมีพระวรกายสูง ๕๘ ศอก

มีพระฉวีเปล่งปลั่งดังทองคำที่ล้ำค่า

มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ

[๑๗๑] ครั้งนั้น สัตว์ทั้งหลายมีอายุประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ ปี

พระชินสีห์พระองค์นั้น

ก็ทรงดำรงพระชนมายุประมาณเท่านั้น

ทรงช่วยหมู่ชนให้ข้ามพ้นได้เป็นจำนวนมาก

[๑๗๒] ครั้งนั้น หม่อมฉันเกิดในตระกูลเศรษฐี

ที่มีความรุ่งเรืองด้วยรัตนะต่าง ๆ ในกรุงหงสวดี

เป็นผู้เพียบพร้อมด้วยความสุขมาก

[๑๗๓] หม่อมฉันได้เข้าเฝ้าพระมหาวีระพระองค์นั้นแล้ว

ได้ฟังพระธรรมเทศนาอันประกาศถึงปรมัตถธรรม

ที่ไพเราะอย่างจับใจยิ่งนัก ซึ่งเป็นอมตธรรม

[๑๗๔] ครั้งนั้น หม่อมฉันมีความเลื่อมใส

ได้ทูลนิมนต์พระพุทธผู้เจ้าทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกพร้อมทั้งพระสงฆ์

ได้ถวายมหาทานแด่พระองค์ด้วยมือของตน

[๑๗๕] ได้ซบศีรษะลงใกล้พระวีรเจ้า

ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก พร้อมทั้งพระสงฆ์

ปรารถนาตำแหน่งที่เลิศกว่าภิกษุณีทั้งหลายผู้เข้าฌาน


สารบัญ พระไตรปิฏก

พระไตรปิฏก
พระไตรปิฏก
พระวินัยปิฏก
พระวินัย
พระสุตตันตปิฏก
พระสูตร
พระอภิธรรมปิฏก
พระอภิธรรม