หน้าหลัก พระไตรปิฏก AI ธรรมะ E-Book ฐานข้อมูลวัด ติดต่อเรา
พุทธบริษัท
พระไตรปิฏกฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 494 | Buddhaparisa.org
หน้าหลัก / พระอภิธรรมปิฏก
พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 33
<< | หน้าที่ 494 | >>
[๒๙๗] หม่อมฉันได้บำรุงจนตลอดชีวิต

นิมนต์ให้พักอยู่ในพระราชอุทยานแล้ว

และบูชาพระปัจเจกพุทธเจ้าเหล่านั้น ผู้นิพพานแล้ว

[๒๙๘] หม่อมฉันทั้ง ๒ ได้สร้างเจดีย์หลายองค์

แล้วก็พากันออกบวช เจริญอัปปมัญญา

แล้วได้ไปเกิดในพรหมโลก

[๒๙๙] จุติจากพรหมโลกแล้ว สามีของหม่อมฉัน

เกิดเป็นพราหมณ์ชื่อปิปผลายนะ

ที่ประเทศมหาติตถะ มารดาชื่อสุมนเทวี

บิดาเป็นพราหมณ์โกสิยโคตร

[๓๐๐] หม่อมฉันเป็นธิดาของกบิลพราหมณ์

มารดาชื่อสุจิมตี ในมัททชนบท นครสากละที่ประเสริฐสุด

[๓๐๑] บิดาหล่อรูปของหม่อมฉันด้วยทองคำแท่งแล้ว

ถวายรูปหล่อแก่พระกัสสปธีรเจ้า ผู้เว้นจากกามทั้งหลาย

[๓๐๒] พราหมณ์ปิปผลายนะนั้นเป็นหนุ่ม

ไปตรวจดูงานในกาลบางคราว

เห็นสัตว์ทั้งหลายที่ถูกกาเป็นต้นจิกกินแล้ว เกิดความสลดใจ

[๓๐๓] ครั้งนั้น หม่อมฉันเห็นเมล็ดงาที่มีอยู่ในเรือน

ซึ่งนำออกผึ่งแดด เห็นกาจิกกินหนอนอยู่ ได้ความสลดใจ

[๓๐๔] ครั้งนั้น พราหมณ์ปิปผลายนะผู้เป็นปราชญ์ออกบวช

หม่อมฉันก็ออกบวชตาม อยู่บำเพ็ญศีลพรตของปริพาชก ๕ ปี

[๓๐๕] เมื่อพระนางโคตมีผู้บำรุงเลี้ยงพระชินเจ้าทรงผนวชแล้ว

หม่อมฉันได้เข้าไปหาพระนาง และเป็นผู้อันพระพุทธเจ้าสั่งสอนแล้ว

[๓๐๖] โดยกาลไม่นานนัก หม่อมฉันก็ได้บรรลุอรหัตตผล

โอ เรามีพระมหากัสสปเถระผู้มีสิริ เป็นกัลยาณมิตร


สารบัญ พระไตรปิฏก

พระไตรปิฏก
พระไตรปิฏก
พระวินัยปิฏก
พระวินัย
พระสุตตันตปิฏก
พระสูตร
พระอภิธรรมปิฏก
พระอภิธรรม