[๓๕๕] พระองค์ทรงปรึกษาหม่อมฉันว่า

‘เราจะให้ทานแก่พวกยาจก’

เมื่อพระองค์ให้ทานที่ประเสริฐอยู่ หม่อมฉันก็ไม่เคยเสียใจ

[๓๕๖] ข้าแต่พระมหาวีระ หม่อมฉันยอมรับทุกข์ทรมาน

มากมายหลายอย่างจนนับไม่ถ้วน ในสงสารเป็นอเนก

ก็เพื่อประโยชน์แก่พระองค์

[๓๕๗] ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันได้รับสุขก็อนุโมทนา

และคราวที่ได้รับทุกข์ก็ไม่เสียใจ เป็นผู้ยินดีแล้วทุกอย่าง

เพื่อประโยชน์แก่พระองค์

[๓๕๘] ข้าแต่พระมหามุนี พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญธรรม

โดยมรรคที่สมควร เสวยสุขและทุกข์แล้ว

ได้บรรลุพระโพธิญาณ

[๓๕๙] การที่พระองค์และหม่อมฉันพบพระสัมพุทธเจ้า

ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกพระนามว่าพรหมเทพ

และพระนามว่าโคดม แล้วพบพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ผู้ทรงเป็นที่พึ่งสัตว์โลกเหล่าอื่นอีกก็มาก

[๓๖๐] ข้าแต่พระมหามุนี อธิการของหม่อมฉันมีมาก

เพื่อประโยชน์แก่พระองค์ หม่อมฉันเมื่อแสวงหาพุทธธรรมอยู่

ก็ได้เป็นบาทบริจาริกาของพระองค์

[๓๖๑] ใน ๔ อสงไขยและอีก ๑๐๐,๐๐๐ กัป

พระมหาวีระพระนามว่าทีปังกร

ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว

[๓๖๒] ประชาชนในปัจจันตประเทศ

ต่างมีใจยินดีทูลนิมนต์พระตถาคตแล้ว

ช่วยกันแผ้วถางทางซึ่งเป็นที่เสด็จพุทธดำเนิน