[๓๙๙] หม่อมฉันจัดถวายมหาทานแก่พระขีณาสพ

ผู้ปราศจากมลทิน ซึ่งเป็นพุทธสาวกมากมายนับไม่ถ้วน

ข้าแต่มหาราช ขอพระองค์ทรงสดับอธิการหม่อมฉันมีมากมาย

[๔๐๐] หม่อมฉันจัดถวายมหาทานแด่พระพุทธเจ้า

พระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลาย ผู้สั่งสมไว้ดีแล้วในธรรมทั้งหลาย

และแด่พระอริยสงฆ์ทั้งหลายผู้ประพฤติพระสัทธรรมทุกเมื่อ

ด้วยประการฉะนี้

บุคคลผู้ประพฤติธรรมย่อมอยู่เป็นสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

[๔๐๑] บุคคลควรประพฤติธรรมให้สุจริต

ไม่ควรประพฤติธรรมให้ทุจริต

เพราะบุคคลผู้ประพฤติธรรม

ย่อมอยู่เป็นสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

[๔๐๒] ข้าพระองค์เบื่อหน่ายในสังสารวัฏ

จึงออกบวชเป็นบรรพชิตพร้อมด้วยบริวาร ๑,๐๐๐

ครั้นบวชแล้วก็หมดกังวล๑

[๔๐๓] หม่อมฉันละการครองเรือนแล้วบวชเป็นบรรพชิต

ยังไม่ทันถึงกึ่งเดือน ก็ได้บรรลุสัจจะ ๔

[๔๐๔] ‘คนเป็นอันมากนำจีวร บิณฑบาต เสนาสนะ

และปัจจัยเข้ามาถวายมากมายมิใช่น้อย

เหมือนคลื่นในมหาสมุทร

[๔๐๕] กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว

หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

๑ กังวล หมายถึงกังวล ๓ คือ (๑) กังวลคือราคะ (๒) กังวลคือโทสะ (๓) กังวลคือโมหะ (ดูเทียบ ที.ปา. (แปล) ๑๑/๓๐๕/๒๖๗)