[๔๑๒] พระมหาวีรพุทธเจ้าพระนามว่าทีปังกรทรงเป็นผู้นำวิเศษ

ทรงพยากรณ์ว่า ‘สุเมธบัณฑิตกับนางสุมิตตา

มีสุขและทุกข์ร่วมกัน’

[๔๑๓] เมื่อเสด็จเที่ยวไปยังมนุษยโลก พร้อมทั้งเทวโลก

ทอดพระเนตรเห็นมนุษย์พร้อมทั้งเทวดา

ได้เสด็จเข้ามาสู่สมาคม

ในเมื่อเรากล่าวสรรเสริญสุเมธบัณฑิตและนางสุมิตตานั้นอยู่

[๔๑๔] สุเมธบัณฑิตจะเป็นสามีของหม่อมฉันทั้งปวง

ในการพบกันในอนาคตแห่งหม่อมฉันทั้งหลาย

หม่อมฉันผู้เป็นภรรยาทั้งหมดของท่าน เป็นคนน่ารัก พูดจาไพเราะ

[๔๑๕] ข้าแต่พระมหามุนี ทานมัย ศีลมัย

ภาวนามัยทั้งปวงหม่อมฉันทั้งหลายบำเพ็ญดีแล้ว

หม่อมฉันทั้งหลายเสียสละวัตถุทานทุกอย่างนี้ตลอดกาลนาน

[๔๑๖] คือ ของหอม ระเบียบดอกไม้ เครื่องลูบไล้

และประทีปที่สำเร็จด้วยรัตนะ ข้าแต่พระมหามุนี

สิ่งที่ปรารถนาทุกอย่าง หม่อมฉันทั้งหลายก็สละแล้ว

[๔๑๗] ข้าแต่พระมหามุนี กรรมอย่างอื่น

และวัตถุเครื่องบริโภคที่เป็นของมนุษย์

หม่อมฉันทั้งหลายทำไว้แล้วทุกอย่าง

หม่อมฉันทั้งหลายได้สละตลอดกาลนาน

[๔๑๘] เพราะบุญเป็นอันมาก หม่อมฉันทั้งหลายได้ความเป็นใหญ่

เวียนว่ายตายเกิดในภพน้อยภพใหญ่

ตลอดสงสารเป็นอเนกชาติได้กระทำไว้แล้ว

[๔๑๙] เมื่อถึงภพสุดท้าย หม่อมฉันทั้งหลายเกิดในตระกูลต่าง ๆ

ในนิเวศน์ของศากยบุตร มีวรรณะงดงามน่าใคร่ ดุจนางอัปสร