[๔๕๕] พระองค์ทรงปรึกษาหม่อมฉันทั้งหลายว่า

‘เราทั้งหลายจะให้ทานแก่พวกยาจก’

เมื่อพระองค์ให้ทานที่ประเสริฐอยู่

หม่อมฉันทั้งหลายก็ไม่เคยเสียใจ

[๔๕๖] ข้าแต่พระมหาวีระ หม่อมฉันทั้งหลาย

ยอมรับทุกข์ทรมานมากมายหลายอย่างจนนับไม่ถ้วน

ในสงสารเป็นอเนก ก็เพื่อประโยชน์แก่พระองค์

[๔๕๗] ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันทั้งหลายได้รับความสุข

ย่อมอนุโมทนา และคราวที่ได้รับทุกข์ก็ไม่เสียใจ

เป็นผู้ยินดีแล้วทุกอย่าง เพื่อประโยชน์แก่พระองค์

[๔๕๘] ข้าแต่พระมหามุนี พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญธรรม

โดยมรรคที่สมควร เสวยสุขและทุกข์แล้ว

ได้บรรลุซึ่งพระโพธิญาณ

[๔๕๙] การที่พระองค์และหม่อมฉันทั้งหลายพบพระสัมพุทธเจ้า

ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกพระนามว่าพรหมเทพ

และพระนามว่าโคดมแล้วพบพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ผู้ทรงเป็นที่พึ่งสัตว์โลกเหล่าอื่นอีกก็มาก

[๔๖๐] ข้าแต่พระมหามุนี อธิการของหม่อมฉันทั้งหลายมีมาก

เพื่อประโยชน์แก่พระองค์

เมื่อพระองค์ทรงแสวงหาพุทธธรรมอยู่

หม่อมฉันทั้งหลายก็ได้เป็นบาทบริจาริกาของพระองค์

[๔๖๑] ใน ๔ อสงไขย ๑๐๐,๐๐๐ กัป

พระมหาวีระพระนามว่าทีปังกร

ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว