[๔๗๐] หญิงทั้งหลายทำจิตให้เลื่อมใสในกรรมที่ได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

จึงได้บังเกิดในกำเนิดเทวดาและมนุษย์นับชาติไม่ถ้วน

[๔๗๑] ครั้นเสวยสุขและทุกข์ในเทวดาและมนุษย์แล้ว

เมื่อถึงภพสุดท้าย จึงมาเกิดในศากยตระกูล

[๔๗๒] มีรูปสมบัติ โภคสมบัติ ยศ และศีล

สมบูรณ์ด้วยองค์สมบัติทั้งปวง

ได้รับสักการะอย่างยิ่งในตระกูลทั้งหลาย

[๔๗๓] พรั่งพร้อมไปด้วยโลกธรรม คือ ลาภ สรรเสริญ สักการะ

มีจิตไม่ประกอบด้วยทุกข์ อยู่อย่างผู้ไม่มีภัยแต่ที่ไหน ๆ

[๔๗๔] สมจริงตามพระดำรัสที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ว่า

‘ในครั้งนั้น พระองค์ทรงแสดงอุปการะของนารีทั้งหลาย

ไว้ภายในพระราชมณเฑียรและในขัตติยบุรีว่า

[๔๗๕] นารีผู้มีอุปการะ ๑ นารีผู้เป็นเพื่อนร่วมสุขร่วมทุกข์ ๑

นารีผู้แนะนำประโยชน์ให้ ๑ นารีผู้ทำความอนุเคราะห์ให้ ๑

[๔๗๖] บุคคลควรประพฤติธรรมให้สุจริต

ไม่ควรประพฤติธรรมให้ทุจริต

เพราะบุคคลผู้ประพฤติธรรม

ย่อมอยู่เป็นสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า’

[๔๗๗] หม่อมฉันทั้งหลายละการครองเรือนแล้วบวชเป็นบรรพชิต

ยังไม่ทันถึงกึ่งเดือนก็ได้บรรลุสัจจะ ๔

[๔๗๘] คนเป็นอันมากนำจีวร บิณฑบาต เสนาสนะ

และปัจจัยมากมาย เข้ามาถวายหม่อมฉันทั้งหลาย

เหมือนคลื่นในมหาสมุทร