(พระเถรีผู้เคยเป็นขัตติยกัญญา ๑๘,๐๐๐ รูป เมื่อจะประกาศประวัติในอดีต ชาติของตน จึงกล่าวว่า)

{๑๗๑} [๑] ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันทั้งหลายมีภพทั้งปวงสิ้นแล้ว

ปลดเปลื้องที่ต่อแห่งภพแล้ว

ไม่มีอาสวะทั้งปวงเลยขอกราบทูลว่า

[๒] ‘ข้าแต่พระมหามุนี บริกรรมที่เป็นกุศล

ความดีอย่างใดอย่างหนึ่งที่ตนปรารถนาไว้

และวัตถุที่เป็นเครื่องบริโภคหม่อมฉันทั้งหลายถวายแล้ว

เพื่อประโยชน์แก่พระองค์

[๓] ข้าแต่พระมหามุนี ความดีที่ปรารถนาแล้ว

และวัตถุที่เป็นเครื่องบริโภคหม่อมฉันทั้งหลายถวายแล้วแด่พระพุทธเจ้า

พระปัจเจกพุทธเจ้าและพระสาวกทั้งหลาย

ก็เพื่อประโยชน์แก่พระองค์

[๔] ข้าแต่พระมหามุนี กรรมที่สูงและต่ำหม่อมฉันทั้งหลายก็กระทำแล้ว

ความดีหม่อมฉันทั้งหลายก็ปรารถนาแล้ว

การบริกรรมในตระกูลสูงหม่อมฉันทั้งหลาย

ทำไว้แล้วเพื่อภิกษุทั้งหลาย’

[๕] หญิงเหล่านั้นถูกกุศลมูลนั้นนั่นแหละตักเตือนแล้ว

เป็นผู้พรั่งพร้อมไปด้วยกุศลกรรม

ล่วงสมบัติของมนุษย์แล้ว มาเกิดในตระกูลกษัตริย์