อนุสัย๑ หม่อมฉันทั้งหลายก็ตัดได้แล้ว

ปุญญาภิสังขาร หม่อมฉันทั้งหลายก็ทำลายได้แล้ว

[๑๙] หม่อมฉันทั้งปวงมีสมาธิเป็นอารมณ์

ชำนาญในสมาบัติเช่นกัน จักอยู่ด้วยฌาน

และความยินดีในธรรมทุกเมื่อ

[๒๐] ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงเป็นผู้นำ

หม่อมฉันทั้งหลายได้ทำตัณหาที่นำไปสู่ภพ

อวิชชา และแม้สังขารให้สิ้นไปแล้ว

ตามไปรู้แจ้งซึ่งบทที่รู้ได้แสนยาก

[๒๑] (พระผู้มีพระภาคตรัสว่า) ‘เธอทั้งหลายมีอุปการะแก่เรา

ผู้เดินทางไกลมาตลอดกาลนาน

จงตัดความสงสัยของบริษัท ๔ แล้วทั้งหมดจงนิพพานเถิด’

[๒๒] พระเถรีเหล่านั้น กราบพระยุคลบาทของพระมุนีแล้ว

แสดงฤทธิ์ต่าง ๆ บางพวกแสดงแสงสว่าง

บางพวกแสดงความมืด บางพวกแสดงอย่างอื่น

[๒๓] บางพวกแสดงดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์

และทะเลพร้อมด้วยปลา บางพวกแสดงภูเขาสิเนรุ

ภูเขาสัตตบริภัณฑ์และต้นปาริฉัตตกะ

[๒๔] บางพวกแสดงภพดาวดึงส์

ยามาเทวโลกด้วยฤทธิ์

บางพวกเนรมิตตนเป็นเทวดาชั้นดุสิต

เป็นเทวดาชั้นนิมมานรดี

เป็นเทวดาชั้นปรนิมมิตวสวัตดีผู้เป็นใหญ่ยิ่ง

๑ อนุสัย ในที่นี้หมายถึงปุญญาภิสังขาร ได้แก่ สภาพที่ปรุงแต่งคือบุญ (ดูเทียบ ที.ปา. (แปล) ๑๑/๓๐๕/๒๖๘)