[๔๒] ข้าแต่พระมหาวีระ บุคคลผู้ประเสริฐที่สุด

ในบรรดาบุคคลผู้ที่ต้องไหว้

และบุคคลที่ควรไหว้ทั้งหมดในโลกเช่นกับพระองค์ไม่มี

[๔๓] พระสารีบุตรผู้มีปัญญามาก

เป็นผู้ฉลาดในสมาธิและในฌาน ยืนอยู่ที่ภูเขาคิชฌกูฏ

ได้เห็นพระองค์ ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

[๔๔] มองดูพระองค์ผู้องอาจกว่านรชน

ผู้งามเหมือนต้นพญาไม้สาละที่มีดอกบานสะพรั่ง

เหมือนดวงจันทร์ในท้องฟ้า

และเหมือนดวงอาทิตย์ในยามเที่ยงวัน

[๔๕] เห็นพระองค์ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ผู้เป็นนักปราชญ์

ซึ่งมีพระรัศมีแวดล้อมอยู่ด้านละวา

รุ่งเรืองเหมือนต้นพฤกษาประทีป

งามเด่นเหมือนดวงอาทิตย์ยามรุ่งอรุณ

[๔๖] พระสารีบุตรได้นิมนต์ภิกษุ ๕๐๐ รูป

มีกิจอันกระทำแล้ว ผู้คงที่ ผู้เป็นพระขีณาสพ

ผู้ปราศจากมลทินให้มาประชุมกันในขณะนั้น

[๔๗] แล้วกล่าวว่า พระชินเจ้าทรงแสดงปาฏิหาริย์

อันทำสัตว์โลกทั้งผองให้เลื่อมใส

แม้เราทั้งหลายก็จักไปกราบไหว้พระชินเจ้า ณ ที่นั้น

[๔๘] มาเถิด เราทั้งปวงจักไปเฝ้าพระชินเจ้า

ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก จักทูลถามให้บรรเทาความสงสัย

[๔๙] ภิกษุผู้มีปัญญารักษาตน สำรวมอินทรีย์เหล่านั้น

รับคำว่า “สาธุ” แล้วต่างก็ถือบาตรและจีวร

พากันเข้าไปหา(พระสารีบุตร)อย่างรีบเร่ง