[๑๔๑] ครั้งนั้น เมื่อเราค้นหาอยู่ ได้เห็นขันติบารมีเป็นข้อที่ ๖

ที่ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ทั้งหลายในปางก่อน

ได้อบรมสั่งสมมา จึงเตือนตนเองว่า

[๑๔๒] ‘ท่านจงยึดขันติบารมีข้อที่ ๖ นี้ บำเพ็ญให้มั่นคงก่อน

ท่านมีใจแน่วแน่(ไม่เป็นสอง)ในขันติบารมีนั้น

จักบรรลุสัมโพธิญาณได้

[๑๔๓] ธรรมดาแผ่นดินย่อมทนทานต่อสิ่งที่เขาทิ้งลงทุกอย่าง

ทั้งที่สะอาดและไม่สะอาด

ไม่ทำความยินดีและความขัดเคือง แม้ฉันใด

[๑๔๔] ถึงท่านก็ฉันนั้นเหมือนกัน อดทนต่อการยกย่อง

และการดูหมิ่นของคนทั้งปวง

บำเพ็ญขันติบารมีแล้วจักบรรลุสัมโพธิญาณได้’

[๑๔๕] แต่พุทธธรรมเหล่านี้จักมีเพียงเท่านี้ก็หามิได้

เราจักค้นหาธรรมที่เป็นเครื่องบ่มพระโพธิญาณอย่างอื่นต่อไป

[๑๔๖] ครั้งนั้น เมื่อเราค้นหาอยู่ ได้เห็นสัจจบารมีเป็นข้อที่ ๗

ที่ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ทั้งหลายในปางก่อน

ได้อบรมสั่งสมมา จึงเตือนตนเองว่า

[๑๔๗] ‘ท่านจงยึดสัจจบารมีข้อที่ ๗ นี้ บำเพ็ญให้มั่นคงก่อน

ท่านมีคำพูดที่แน่นอน(ไม่เป็นสอง)ในสัจจบารมีนั้น

จักบรรลุสัมโพธิญาณได้

[๑๔๘] ธรรมดาว่าดาวประกายพรึก

เป็นดาวนพเคราะห์ที่เที่ยงตรงในโลกพร้อมทั้งเทวโลก

ย่อมไม่เคลื่อนไปจากวิถีโคจร ไม่ว่าจะเป็นฤดูร้อน

ฤดูหนาว หรือฤดูฝน แม้ฉันใด