[๓๒] พระพุทธเจ้าพระนามว่ามังคละ

เสด็จดับขันธปรินิพพาน ณ พระราชอุทยานชื่อเวสสระ

พระสถูปของพระชินเจ้านั้นสูง ๓๐ โยชน์

ณ พระราชอุทยานชื่อเวสสระนั้น” ฉะนี้แล







{๕} [๑] สมัยต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่ามังคละ

ได้มีพระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้นำพระนามว่าสุมนะ

ไม่มีใครเสมอโดยธรรมทั้งปวง

ทรงสูงสุดแห่งสัตว์ทั้งปวง

[๒] ครั้งนั้น พระศาสดาทรงลั่นอมตเภรี๑ ในเมขลบุรี

คำสอนของพระชินเจ้ามีองค์ ๙ ประกอบด้วยธรรมฝ่ายขาว

[๓] พระศาสดาพระองค์นั้น ทรงชำนะกิเลสแล้ว

ทรงบรรลุสัมโพธิญาณอันประเสริฐสุด

ทรงสร้างนครคือพระสัทธรรมซึ่งเป็นเมืองประเสริฐที่สุด

[๔] พระองค์ทรงสร้างถนนใหญ่คือสติปัฏฐาน อันล้ำเลิศ

ไม่มีอะไรคั่น ไม่คด เป็นถนนตรง ไพบูลย์ กว้างขวาง

[๕] ทรงแผ่สามัญผล ๔ ปฏิสัมภิทา ๔ อภิญญา ๖

และสมาบัติ ๘ ไว้บนถนน๒ นั้น

[๖] ชนเหล่าใดเป็นผู้ไม่ประมาท ไม่มีกิเลสเพียงดังตะปูตรึงใจ๓

ประกอบด้วยหิริและความเพียร

ชนเหล่านั้นทั้งหมด ย่อมถือเอาคุณอันประเสริฐนี้ได้อย่างสบาย

๑ ลั่นอมตเภรี ได้แก่ บรรลุนิพพาน (ขุ.พุทฺธ.อ. ๒/๒๒๗)
๒ ถนน หมายถึงมหาสติปัฏฐาน ๔ (ขุ.พุทธ.อ. ๔/๒๒๘)
๓ กิเลสเพียงดังตะปูตรึงใจ ได้แก่ เคลือบแคลงสงสัยในพระพุทธ ในพระธรรม ในพระสงฆ์ ในสิกขาและ โกรธ (องฺ.ทสก. (แปล) ๒๔/๑๔/๒๒)