[๒๑] พระวรุณเถระและพระพรหมเทพเถระเป็นพระอัครสาวก

พระสัมภวเถระเป็นพระอุปัฏฐาก

ของพระพุทธเจ้าพระนามว่าเรวตะ

ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

[๒๒] พระภัททาเถรีและพระสุภัททาเถรีเป็นพระอัครสาวิกา

แม้พระพุทธเจ้าผู้ไม่มีใครเสมอเหมือนพระองค์นั้น

ก็ได้ตรัสรู้ที่โคนต้นกากะทิง

[๒๓] วรุณอุบาสกและสรภอุบาสกเป็นอัครอุปัฏฐาก

ปาลาอุบาสิกาและอุปปาลาอุบาสิกาเป็นอัครอุปัฏฐายิกา

[๒๔] พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงมีพระวรกายสูง ๘๐ ศอก

ทรงเปล่งพระรัศมีสว่างไสวไปทั่วทิศ ดังดวงอาทิตย์อุทัย

[๒๕] วงพระรัศมี อันยอดเยี่ยม

ที่เกิดในพระสรีระของพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น

แผ่ไปโยชน์หนึ่งโดยรอบ ทั้งกลางวันกลางคืน

[๒๖] ขณะนั้น มนุษย์ทั้งหลายมีอายุประมาณ ๖๐,๐๐๐ ปี

พระองค์ก็ทรงดำรงพระชนมายุประมาณเท่านั้น

ทรงช่วยหมู่ชนให้ข้ามพ้นได้เป็นจำนวนมาก

[๒๗] ทรงแสดงพุทธพลังแล้ว

ประกาศอมตธรรมในโลก

ไม่ทรงมีอุปาทานเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว

เพราะสิ้นความยึดมั่นถือมั่นว่าเป็นผู้เลิศ

[๒๘] พระวรกายมีพระรัศมีดังทอง

พระธรรมก็ไม่มีอะไรเหมือน

ทุกอย่างล้วนอันตรธานไปหมดแล้ว

สังขารทั้งปวงเป็นสภาพว่างเปล่าหนอ