[๒๐] พระมหาวีระพระนามว่าโสภิตะ

ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกผู้อันพรหมทูลอาราธนาแล้ว

ทรงประกาศพระธรรมจักร

ณ พระอุทยานสุธรรมาอันประเสริฐ

[๒๑] พระอสมเถระและพระสุเนตตเถระเป็นพระอัครสาวก

พระอโนมเถระเป็นอุปัฏฐากของพระพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ

ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

[๒๒] พระนกุลาเถรีและพระสุชาตาเถรีเป็นพระอัครสาวิกา

และพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น เมื่อตรัสรู้

ก็ได้ตรัสรู้ที่โคนต้นกากะทิง

[๒๓] รัมมอุบาสกและสุเนตตอุบาสกเป็นอัครอุปัฏฐาก

นกุลาอุบาสิกาและจิตตาอุบาสิกาเป็นอัครอุปัฏฐายิกา

[๒๔] พระมหามุนีทรงมีพระวรกายสูง ๕๘ ศอก

ทรงเปล่งพระรัศมีสว่างไสวไปทั่วทิศ ดังดวงอาทิตย์อุทัย

[๒๕] คำสั่งสอนของพระองค์อบไปด้วยกลิ่นศีล

เปรียบเหมือนป่าไม้ที่มีดอกบานสะพรั่งอบไปด้วยกลิ่นต่าง ๆ

[๒๖] คำสอนของพระองค์ใคร ๆ ไม่เบื่อจะฟัง

เหมือนสาครที่ใคร ๆ ไม่เบื่อที่จะเห็น

[๒๗] ขณะนั้น มนุษย์ทั้งหลายมีอายุประมาณ ๙๐,๐๐๐ ปี

พระองค์ก็ทรงดำรงพระชนมายุประมาณเท่านั้น

ทรงช่วยหมู่ชนให้ข้ามพ้นได้เป็นจำนวนมาก

[๒๘] พระองค์พร้อมกับสาวกนั้น

ทรงประทานพระโอวาทและการพร่ำสอน

ทรงสั่งสอนหมู่ชนที่เหลือให้เผากิเลสแล้ว

ปรินิพพานดังเปลวไฟไหม้เชื้อแล้วดับไป