สำหรับให้คนผู้ปฏิบัติที่เหลือ๑ เดินข้ามกระแสสังสารวัฏแล้ว

เสด็จดับขันธปรินิพพาน

[๓๒] แม้พระพุทธเจ้าหาผู้เสมอเหมือนมิได้พระองค์นั้น

และพระขีณาสพผู้มีเดชหาอะไรเทียบมิได้เหล่านั้น

ทุกอย่างล้วนอันตรธานไปหมดแล้ว

สังขารทั้งปวงเป็นสภาพว่างเปล่าหนอ

[๓๓] พระนารทชินเจ้าผู้ประเสริฐ

เสด็จดับขันธปรินิพพานที่สุทัสสนนคร

พระสถูปอันประเสริฐของพระองค์

ที่สุทัศนนครนั้นสูง ๔ โยชน์ ฉะนี้แล







{๑๑} [๑] สมัยต่อจากพุทธเจ้าพระนามว่านารทะ

ได้มีพระชินสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้สูงสุดกว่าเทวดาและมนุษย์

ไม่หวั่นไหว เปรียบด้วยสมุทรสาคร

[๒] ก็กัปที่พระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นนั้น

เป็นมัณฑกัป(กัปที่มีพระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติ ๒ พระองค์)

หมู่ชนผู้มีกุศลมากได้เกิดขึ้นในกัปนั้น

[๓] ในคราวที่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระ

ทรงแสดงธรรมครั้งแรก

เทวดาและมนุษย์ประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ ได้บรรลุธรรม

๑ คนผู้ปฏิบัติที่เหลือ ในที่นี้ได้แก่ เสกขบุคคลกับกัลยาณปุถุชน (ขุ.พุทธ.อ. ๓๑/๒๗๕)