กราบทูลว่า ‘ข้าแต่พระมหาวีรเจ้าผู้มีพระจักษุ

ขอพระองค์เป็นที่พึ่งที่ระลึกของพวกข้าพระองค์เถิด’

[๑๗] พระองค์ผู้ทรงอนุเคราะห์ ประกอบด้วยพระกรุณา

ทรงแสวงหาประโยชน์เกื้อกูลแก่สรรพสัตว์

ทรงทำเดียรถีย์ที่มาเฝ้าทั้งหมดให้ดำรงอยู่ในเบญจศีล

[๑๘] เมื่อเป็นเช่นนี้ พุทธศาสนานั้นหมดความอากูล

ว่างจากพวกเดียรถีย์

และงดงามด้วยพระอรหันต์ทั้งหลายผู้ได้วสี ผู้คงที่

[๑๙] กรุงชื่อว่าหงสวดี กษัตริย์พระนามว่าอานนท์เป็นพระชนก

พระเทวีพระนามว่าสุชาดาเป็นพระชนนี

ของพระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ

[๒๐] พระองค์ทรงครองฆราวาสอยู่ ๙,๐๐๐ ปี

มีปราสาทที่อุดมอยู่ ๓ หลัง

คือนารีปราสาท พาหนปราสาท และยสวดีปราสาท

[๒๑] มีนางสนมกำนัล ๔๓,๐๐๐ นาง

ล้วนประดับประดาสวยงาม

พระมเหสีพระนามว่าวสุลทัตตา

พระราชโอรสพระนามว่าอุตตระ

[๒๒] พระองค์เป็นผู้สูงสุดแห่งบุรุษ ทรงเห็นนิมิต ๔ ประการ

จึงเสด็จออกจากปราสาทไปผนวช

ทรงบำเพ็ญเพียรอยู่ ๗ วัน(จึงได้บรรลุพระโพธิญาณ)

[๒๓] พระมหาวีระพระนามว่าปทุมุตตระทรงเป็นผู้นำวิเศษ

ผู้อันพรหมทูลอาราธนาแล้ว ทรงประกาศพระธรรมจักร

ณ พระอุทยานมิถิลา อันประเสริฐ