หน้าหลัก พระไตรปิฏก AI ธรรมะ E-Book ฐานข้อมูลวัด ติดต่อเรา
พุทธบริษัท
พระไตรปิฏกฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 654 | Buddhaparisa.org
หน้าหลัก / พระอภิธรรมปิฏก
พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 33
<< | หน้าที่ 654 | >>
[๒๑] พระองค์ทรงครองฆราวาสอยู่ ๙,๐๐๐ ปี

มีปราสาทที่อุดมอยู่ ๓ หลัง

คือสิริปราสาท อุปสิริปราสาท และจันทปราสาท

[๒๒] มีนางสนมกำนัล ๒๓,๐๐๐ นาง

ล้วนประดับประดาสวยงาม

พระมเหสีพระนามว่าสิรินันทา

พระราชโอรสพระนามว่าอุปเสนะ

[๒๓] พระชินเจ้าทรงเห็นนิมิต ๔ ประการ

จึงทรงราชพาหนะคือม้าออกผนวชแล้ว

ทรงบำเพ็ญเพียรอยู่ ๙ เดือนเต็ม(จึงได้บรรลุพระโพธิญาณ)

[๒๔] พระมหาวีระพระนามว่าสุชาตะ ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ผู้อันพรหมทูลอาราธนาแล้ว ทรงประกาศพระธรรมจักร

ที่พระอุทยานสุมังคละ อันประเสริฐ

[๒๕] พระสุทัสสนเถระและพระสุเทวเถระเป็นพระอัครสาวก

พระเถระนามว่านารทะเป็นอุปัฏฐาก

ของพระพุทธเจ้าพระนามว่าสุชาตะ

ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

[๒๖] พระนาคาเถรีและพระนาคสมานาเถรีเป็นพระอัครสาวิกา

ต้นไม้เป็นที่ตรัสรู้ของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น

ชาวโลกเรียกว่า ต้นไผ่ใหญ่

[๒๗] และต้นไม้นั้น ลำต้นแข็งเป็นไผ่ตัน มีใบแน่นหนา

ลำต้นตรงใหญ่ น่าดู น่ารื่นรมย์ใจ

[๒๘] ต้นหนึ่งเจริญงอกงามแล้วแตกกิ่งก้านสาขาออกไป

ต้นไม้นั้นย่อมงามเหมือนกำหางนกยูงที่ผูกไว้ดีแล้ว

[๒๙] ไม้ไผ่นั้นไม่มีหนาม มีช่องไม่ใหญ่

มีกิ่งชิดไม่ห่าง มีเงาทึบ น่ารื่นรมย์ใจ

๑ ไผ่ตัน หมายถึงไผ่มีรูที่ปล้องเล็ก (ขุ.พุทธ.อ. ๒๗/๓๐๐)

สารบัญ พระไตรปิฏก

พระไตรปิฏก
พระไตรปิฏก
พระวินัยปิฏก
พระวินัย
พระสุตตันตปิฏก
พระสูตร
พระอภิธรรมปิฏก
พระอภิธรรม