พระไตรปิฏก

[๒๕] พระมหาวีระพระนามว่าธัมมทัสสี

เสด็จดับขันธปรินิพพานที่เกสาราม

พระสถูปอันประเสริฐของพระองค์นั้น สูงถึง ๓ โยชน์ ฉะนี้แล







{๑๗} [๑] สมัยต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่าธัมมทัสสี

ได้มีพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ทรงกำจัดความมืดทั้งปวง(ปรากฏ)

เหมือนดวงอาทิตย์อุทัย

[๒] แม้พระองค์ทรงบรรลุสัมโพธิญาณแล้ว

ทรงช่วยหมู่มนุษย์พร้อมทั้งเทวดาให้ข้ามพ้น

ทรงบันดาลฝนคือธรรมให้ตก

ช่วยชาวโลกพร้อมทั้งเทวโลกให้เย็น

[๓] สาวกแม้ของพระองค์ผู้มีพระเดชไม่มีอะไรเปรียบเทียบ

ได้มีการบรรลุธรรม ๓ ครั้ง

เทวดาและมนุษย์ประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ

ได้บรรลุธรรมครั้งที่ ๑

[๔] ต่อมา ในกาลที่พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ทรงลั่นอมตเภรีที่ภีมรัฏฐนคร

เทวดาและมนุษย์ประมาณ ๙๐ โกฏิ ได้บรรลุธรรมครั้งที่ ๒

[๕] ในกาลที่พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นทรงเป็นนระผู้สูงสุด

ทรงแสดงธรรมที่เวภารบรรพต

เทวดาและมนุษย์ประมาณ ๙๐ โกฏิ ได้บรรลุธรรมครั้งที่ ๓