พระไตรปิฏก

{๑๘} [๑] สมัยต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ

ได้มีพระพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะ

ไม่มีผู้เสมอ ไม่มีบุคคลเปรียบ

มีศีลหาที่สุดมิได้ มีพระยศนับมิได้

ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก

[๒] พระมหาวีระผู้มีพระจักษุ ผู้ทรงอนุเคราะห์

เสด็จอุบัติขึ้นในโลก ทรงขจัดความมืดได้แล้ว

ฉายพระรัศมีให้มนุษยโลกพร้อมทั้งเทวโลกสว่างไสว

[๓] แม้พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงมีพระฤทธิ์

ศีลและสมาธิอันหาสิ่งทัดเทียมมิได้

ทรงถึงความสำเร็จในธรรมทั้งปวงแล้ว

ทรงประกาศพระธรรมจักร

[๔] พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นทรงแสดงธรรม

ประกาศความบริสุทธิ์ไปในหมื่นจักรวาล

ในพระธรรมเทศนาครั้งที่ ๑

เทวดาและมนุษย์ ๑๐๐ โกฏิ ได้บรรลุธรรม

[๕] เทวดาและมนุษย์ประมาณ ๙๐ โกฏิ ได้บรรลุธรรมครั้งที่ ๒

ในการแสดงธรรมครั้งที่ ๓

เทวดาและมนุษย์ประมาณ ๖๐ โกฏิ ได้บรรลุธรรม

ครั้งนั้นพระองค์ทรงเปลื้องเทวดาและมนุษย์

ที่มาประชุมกันให้หลุดพ้นจากเครื่องผูกพัน๑

[๖] พระติสสพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

ได้มีการประชุมแห่งพระขีณาสพ

ผู้ปราศจากมลทิน มีจิตสงบระงับ ผู้คงที่ ๓ ครั้ง

๑ เครื่องผูกพัน หมายถึงสังโยชน์ ๑๐ (ขุ.พุทธ.อ. ๕/๓๓๐)